• Günbegün

    Bir selamdı verdiğim

    Sen ki, hayali bir ruhban,

    Gönlü aşikar, varlığında tebessümün

    Kaygılarını anlıyorum

    Fermansız varamayacağını,

    izinsiz kaçamayacağını kendinden..

    Yüzleşmek… yüzleşmek… zarları çevirsen mi tersine,

    O, onlar, onsuzlar çevirmeden doğru bildiğine.

    Kavak, suyu ararken, sensizliği unutmuş belli ki,

    Satırlar; sensiz, sessiz, eşsiz,evsiz ve kimsesiz bugün.

    Ancak, hakkı arayan maşua;  karanlık yollar şevkli , ferli efendi bugün.

    Sensizliğinde zahir, batınına yolcu bugün.

    Kızıl damlacıklar taşarken göz pınarlarından,

    Güneş, bulutlarda misafir bugün.

    Senin yokluğunda buralar dönme dolap günbegün.

    Tilkiler şarkı felek, kuzular yaşam mücadelesinde bugün.

    Senin yokluğunda ölüm olmadı hiçbir zaman düğün.

  • ? insan mı

    ? insan mı

    Kimi zamanları gözlerim sözlerim olur. Bir beldeye dolunay ve yay olur. Kimse o, kendinden bi haberdar ” vay! “olur. Herkesin içtiği bir başka çay olur. Sanmasın ki insanoğlu mğkemmmil olur. Fakat o yolda koşturur. Boşluksuz günler, nefessiz kalmış ciğer gibi solmuş güller gibi. İçindeki karanlığı örtercesine , oturduğu hayat sundurmasından ilk geldiği yere, toprağına döner insan.